چگونه از لامپ UV جیوهای با توان ۱۲۰ وات بر سانتیمتر به درستی استفاده کرد؟
ما ۱۵ سال را صرف تلاش برای ساخت این لامپ کردیم. چرا؟ چون از اینکه فقط یک تأمینکننده معمولی باشیم، خسته شده بودیم. میخواستیم چیزی خلق کنیم که بتوان آن را مستقیماً از جعبه بیرون آورد و بدون هیچ مشکلی در سیستمهای پیشرفته استفاده کرد.
در بسیاری از خطوط تولید با سرعت بالا، توان ۱۲۰ وات بر سانتیمتر عددی مهم است. اما رسیدن به این توان آنقدر ساده نیست که فقط با افزایش توان برق، امکانپذیر باشد.
جزئیات فیزیکی مربوطه
فکر کنید که ۱۲۰ وات در هر سانتیمتر، معادل «ضربه»یی است که سطح مورد نظر در هر ثانیه دریافت میکند. برای اینکه این ضربه یکنواخت باشد، باید دقت زیادی در قرارگیری الکترودها و رفتار بخار جیوه داشته باشیم.
اگر فاصله الکترودها حتی یک میلیمتر اشتباه باشد، نقاط گرم ایجاد میشود. این نقاط گرم مشکلات زیادی ایجاد میکنند؛ منجر به خشک شدن ناهموار سطح مورد نظر میشوند، و در بدترین حالت، محصول را نیز خراب میکنند. این تفاوت کوچک، تفاوت بین یک نتیجه کامل و یک محصول ناموفق است.
کوارتز، جیوه و تعادل لازم
ما از کوارتز با خلوص بالا استفاده میکنیم؛ چون این ماده میتواند در شرایط دمایی بالا مقاومت کند. همچنین، مقدار جیوه مورد استفاده نیز بسیار مهم است؛ اگر مقدار جیوه زیاد باشد، فشار داخلی افزایش یافته و عمر لامپ کاهش مییابد. اگر مقدار جیوه کم باشد، توان UV لامپ کاهش مییابد. ما سالها تلاش کردیم تا این تعادل را پیدا کنیم، تا لامپ در شرایط کاری سخت نیز کار کند.
واقعیتهای مربوط به این لامپها
این لامپها میتوانند با تقریباً هر سیستم UV استانداردی کار کنند، اما آنها جادویی نیستند. توان ۱۲۰ وات بر سانتیمتر، علاوه بر تابش UV، حرارت مادون قرمز زیادی نیز تولید میکند. اگر سرعت خط تولید کم باشد یا فنها هوای کافی را جابهجا نکنند، این حرارت باعث تغییر شکل فیلمهای نازک یا سطوح PET میشود. بنابراین باید سرعت خط تولید را با توان حرارتی لامپ هماهنگ کنید، در غیر این صورت مشکلاتی پیش خواهد آمد.
و باید صادق باشیم: این لامپها برای همیشه کار نخواهند کرد. این ویژگی ذاتی سیستمهای جیوهای است؛ الکترودها در نهایت فرسوده میشوند. اما با افزایش ضخامت دیواره کوارتز و افزایش خلوص گاز، توانستیم استابیلیته و عمر لامپ را به حدی برسانیم که بتواند با بهترین لامپهای جهان رقابت کند.